پیامبر اسلام، گذار از بت پرستى سنتى به بت پرستى اسلامى

پیامبر اسلام، گذار از بت پرستى سنتى به بت پرستى اسلامى On: By: دکتر م.روشنگر Print Friendly, PDF & Email

مطمئنا همه شما با جمله اى که به آن صلوات میگویند آشنا هستید. اما نکته جالب این است که نوعیت این صلوات در بین دو مذهب بزرگ اسلامى یعنى اهل سنت و تشیع با هم تفاوت دارد.آنچه مسلمین هر دو مذهب بر روى آن اتفاق نظر دارند، ادای صلوات بر محمد بعد از شنیدن نام پیامبر اسلام است.
اما نوع این صلوات ها و کلمات مورد استفاده در آنها میان دو فرقه متفاوت است و هر کدام به نوبه خود صلوات های مختلفی را می فرستند.اهل سنت عقیده دارند که پس از شنیدن نام محمد باید گفت: “اللهم صلی و سلم على سیدنا محمد و على آله وصحبه”
اما پیروان مذهب تشیع پس از شنیدن نام محمد و رهبران سیاسی خود و امام زمان و برای برهم زدن یک مجلس یا ابتدا و یاپایان یک کار صلوات را چنین ادا میکنند: “اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَّآلِ مُحَمَّدٍ وَّعَجِّلْ فَرَجَهُمْ وَالْعَنْ أَعْدَائَهُمْ اَجْمَعِیْن”
ما در این مقاله به تفاوت های این دو نوع صلوات در فرق مختلف اسلامى کاری نداشته بلکه میخواهیم به اصل این عبارت که، این عبرات چیست و چرا و چگونه و با چه هدفى وارد اعتقاد مسلمانان شده و به عنوان یک شعار به کار بسته میشود، بپردازیم.
مسلمانان با افتخار و اخلاص در شرایط و مکان های مختلف این عبارات را با صداى بلند فریاد میزنند غافل از معنی و مفهوم حقیقى این عبارات که در واقع کلید ورود به دنیاى بت پرستى نوینى است که محمد و اعوان و انصارش مبلغ آن بوده اند.
آن قدر این امر روتین و عادی هست که گاها در حین سخنرانی ها یا موعظه ها بعد از بردن نام محمد بخاطر اجبار در صلوات، اصوات نامفهومی مثل سل لل و سلم یا خلاصه صل الله علیه را می گویند. این همه بخاطر اجبار در فریاد زدن این شعار است که ما سعى داریم رموز آنرا در این مقاله بشکافیم. اما براستى معنی و مفهوم و ماهیت واقعی این عبارات شعارگونه چیست؟
قبل از هر چیز سرى به کتاب دینى مسلمانان انداخته و دستور و اجبار صلوات بر محمد را در آن جستجو میکنیم.
با استناد به آیه ۵۶ سوره احزاب: إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِیمًا ﴿۵۶﴾
ترجمه: خدا و فرشتگانش بر پیامبر درود مى‏ فرستند اى کسانى که ایمان آورده‏ اید بر او درود فرستید و به فرمانش بخوبى گردن نهید
همانطور که متوجه شدید، صلوات بر محمد بر تمامى مسلمانان فرض شده است.
قرطبی یکى بزرگترین مفسرین اولیه قرآن در کتاب تفسیر خود می نویسد: أَمَرَ اللَّهُ تَعَالَى عِبَادَهُ بِالصَّلَاهِ عَلَى نَبِیِّهِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ دُونَ أَنْبِیَائِهِ تَشْرِیفًا لَهُ، وَلَا خِلَافَ فِی أَنَّ الصَّلَاهَ عَلَیْهِ فَرْضٌ فِی الْعُمُرِ مَرَّهً، وَفِی کُلِّ حِینٍ مِنَ الْوَاجِبَاتِ وُجُوبَ السُّنَنِ الْمُؤَکَّدَهِ الَّتِی لَا یَسَعُ تَرْکُهَا وَلَا یَغْفُلُهَا إِلَّا مَنْ لَا خَیْرَ فِیهِ. الزَّمَخْشَرِیُّ: فَإِنْ قُلْتَ الصَّلَاهَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ وَاجِبَهٌ أَمْ مَنْدُوبٌ إِلَیْهَا؟ قُلْتُ: بَلْ وَاجِبَهٌ. وَقَدِ اخْتَلَفُوا فِی حَالِ وُجُوبِهَا، فَمِنْهُمْ مَنْ أَوْجَبَهَا کُلَّمَا جَرَى ذِکْرُهُ. وَفِی الْحَدِیثِ: (مَنْ ذُکِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ یُصَلِّ عَلَیَّ فدخل النار فأبعده الله).
منبع: تفسیر القرطبی نویسنده : القرطبی، شمس الدین جلد : ١۴ صفحات ٢٣٢ و ٢٣٣
قرطبى در تفسیر این آیه میگوید:
١) صلوات بر محمد تنها هست و نه بر همه انبیاء
٢) فرستادن صلوات در طول عمر هر مسلمان یک بار فرض است
٣) زمخشری گفته صلوات فرستادن امری واجب است و نه مستحب
۴) کسی که اسم محمد را بشنود و صلوات نفرستد در آتش می رود و از رحمت خداوند دور می گردد.
با استناد به این آیه و تفسیر مفسرین بزرگ اسلام؛ این موضوع نشان از اهمیت صلوات و تکریم محمد پیامبر اسلام میباشد که یک مسلمان موظف میشود بصورت زبانی این تکریم را به جا بیاورد و با کمى دقت بیشتر میبینیم که خود الله نیز درگیر این موضوع میباشد و در صلوات فرستادن بر محمد در کنار پیروان اسلام و مسلمانان قرار میگیرد.
تا اینجا به اثبات وجوب و اهمیت صلوات فرستادن به محمد توسط الله و مسلمانان پى بردیم، اما در ادامه موضوع ازین هم که هست جالبتر شده و دقیقا به نقطه اى میرسد که هدف ما از این مقاله و بازگشائى رمز بت پرستى نوین اسلامى و اثبات آن میباشد.
▪️ عقوبت کسی که بر محمد صلوات نفرستد در حدیثی آمده است: – حَدَّثَنَاهُ أَبُو بَکْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِیهُ، أَنْبَأَ أَبُو الْمُثَنَّى، ثنا مُسَدَّدٌ، ثنا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ سَعِیدٍ الْمَقْبُرِیِّ، عَنْ أَبِی هُرَیْرَهَ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ: «رَغِمَ أَنْفُ رَجُلٍ ذُکِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ یُصَلِّ عَلَیَّ».
منابع:
١) تفسیر البغوی – ط دار طیبه نویسنده : البغوی، أبو محمد جلد : ۵ صفحه : ٨٧
۲) صحیح ابن حبان – محققا نویسنده : ابن حبان جلد : ٣ صفحه : ١٨٩
٣) صحیح الجامع الصغیر وزیادته نویسنده : الألبانی، ناصر الدین جلد : ١ صفحه : ۶۵٩
ترجمه: ابوهریره می گوید پیامبر گفت: بینی کسی بر خاک مالیده شود که نام من نزدش بیاید و بر من صلوات نفرستد.
در اینجا میبینید که تمامى شعارهایی که محمد داده بود و خود را بشری مانند باقى انسانها معرفى کرده و ادعاى هدایت مردم به یکتاپرستی و عدم پرستش بتها، همه و همه در همان حد شعار و تبلیغ بوده است و نه یک حقیقت!
بلکه با تحقیق دقیق در گزازشات تاریخى و بررسى این روایات میبینیم که وى چگونه برای خود، نزدیکان و زنانش مقام هایی ایجاد کرده و چنانچه در ابتداى این مقاله گفتیم، محمد در واقع بت ها را از زندگى و اعتقادات اعراب به کنارى زد و در مقابل خود و اقوام و یارانش را به بتهاى واجد پرستش جدید تبدیل نمود بطوریه پس از گذشت ١۴٩٩ سال هنوز تمامى ملل اسلامى خصوصا ما ایرانیان قبور کبیر و صغیر محمد را می پرستیم و در واقع بتهایى شده اند که حلقه اتصال به خدا و شاید به جرأت بتوان گفت؛ جانشین خدا در استجابت دعاها هستند.
این بت پرستی نوین که از آن نام بردیم در همین صلوات نیز ادامه دارد. بنا بر ادعاى روحانیون مسلمان، خداشناسی بدون بت محمد و آل محمد ذره ای ارزش ندارد. میتوان به اختصار گفت که خاکساری و نوکری را خداوند بر همه جهانیان فرض کرده و همان خداوند بدون محمد و آل محمد، به تنهائى فاقد ارزش و مقامی است.
مسلمانان می گویند صلوات دعا است ما هم می پذیریم اما چطور باید اجبارا برای کسی دعا کنیم و مانند سربازان تا ارشد خود را ببینیم بجای دست و پا زدن سریع بر زبان دعا کنیم. مگر دعا کردن در حق کسی به زور و تهدید به جهنم، میسر است؟
در حدیثى بسیار جالب از کتاب سنن ابن ماجه در مورد کسى که صلوات بر محمد را فراموش کند نوشته شده است که؛
٩٠٨ – حَدَّثَنَا جُبَارَهُ بْنُ الْمُغَلِّسِ قَالَ: حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَیْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِینَارٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَیْدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ نَسِیَ الصَّلَاهَ عَلَیَّ، خَطِئَ طَرِیقَ الْجَنَّهِ»
منبع: سنن ابن ماجه نویسنده : ابن ماجه جلد : ١ صفحه : ٢٩۴
ترجمه: ابن عباس می گوید رسول اسلام گفت: کسی که صلوات بر من را فراموش کند در پیدا کردن راه بهشت خطا می کند.
مذمت کسی که بر محمد صلوات نفرستد:
٢٠١۵ – أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ هَارُونَ النَّحْوِیُّ، بِبَغْدَادَ، ثنا إِسْحَاقُ بْنُ صَدَقَهَ بْنِ صُبَیْحٍ، ثنا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ الْقَطَوَانِیُّ، ثنا سُلَیْمَانُ بْنُ بِلَالٍ، ثنا عُمَارَهُ بْنُ غَزِیَّهَ، قَالَ: سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ، یُحَدِّثُ، عَنْ أَبِیهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الْبَخِیلَ مَنْ ذُکِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ یُصَلِّ عَلَیَّ» .
«هَذَا حَدِیثٌ صَحِیحُ الْإِسْنَادِ، وَلَمْ یُخَرِّجَاهُ» . وَلَهُ شَاهِدٌ عَنْ أَبِی هُرَیْرَهَ
منبع: المستدرک على الصحیحین نویسنده : الحاکم، أبو عبد الله جلد : ١ صفحه : ٧٣۴
ترجمه: پیامبر اسلام می گوید: همانا بخیل است کسی که نام من جلویش برده شود و بر من صلوات نفرستد.
همچنین نماز بدون صلوات نمازی باطل است و اگر در کنار نام خداوند و صلاه برای خداوند نام محمد نباشد این نماز فاقد ارزش است. و این نیز دلیلی دیگر بر رد مدعای اسلام دال بر توحیدی بودن دین اسلام است.
طبق این مدعا ذکر وحدانیت خدا و عبادت و نماز برای خدا بدون جاری شدن نام محمد بر خدا ارزشی ندارد.
قرطبی از مفسرین اولیه و نامدار اسلام این امر را از قول مذاهب اسلامی به وضوح بیان می دارد که چگونه نمازی که ذکر صلوات بر محمد در آن نباشد به ابطال می انجامد.
قَالَ ابْنُ الْمُنْذِرِ: یُسْتَحَبُّ أَلَّا یُصَلِّیَ أَحَدٌ صَلَاهً إِلَّا صَلَّى فِیهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ، فَإِنْ ترک ذلک تارک فصلاته مجزیه فی مذاهب مَالِکٍ وَأَهْلِ الْمَدِینَهِ وَسُفْیَانَ الثَّوْرِیِّ وَأَهْلِ الْکُوفَهِ مِنْ أَصْحَابِ الرَّأْیِ وَغَیْرِهِمْ. وَهُوَ قَوْلُ جُلِّ أَهْلِ الْعِلْمِ. وَحُکِیَ عَنْ مَالِکٍ وَسُفْیَانَ أَنَّهَا فِی التَّشَهُّدِ الْأَخِیرِمستحبه، وأن تارکها فی التشهد مسی. وَشَذَّ الشَّافِعِیُّ فَأَوْجَبَ عَلَى تَارِکِهَا فِی الصَّلَاهِ الْإِعَادَهَ. وَأَوْجَبَ إِسْحَاقُ الْإِعَادَهَ مَعَ تَعَمُّدِ تَرْکِهَا دُونَ النِّسْیَانِ. وَقَالَ أَبُو عُمَرَ: قَالَ الشَّافِعِیُّ إِذَا لَمْ یُصَلِّ عَلَى النَّبِیِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ فِی التَّشَهُّدِ الْأَخِیرِ بَعْدَ التَّشَهُّدِ وَقَبْلَ التَّسْلِیمِ أَعَادَ الصَّلَاهَ.
منبع: تفسیر القرطبی نویسنده : القرطبی، شمس الدین جلد: ١۴ صفحه : -٢٣۶ و ٢٣٧
خلاصه نکاتى که تاکنون و با استناد به منابع معتبر اسلامى بیان کردیم:
١- در مذهب مالک و اهل مدینه و سفیان ثوری و اهل رای ترک صلوات در تشهد اخیر گناه است
٢- در مذهب شافعی ترک صلوات سبب ابطال نماز است و باید اعاده شود یا دوباره خوانده شود
در سایت معروف اسلام کوئیست در این باره ذکر شده است که:
اما در باره صلوات در نماز باید گفت در روایاتی صلوات را جزئی از نماز و باعث کامل شدن نماز به حساب آورده اند. امام صادق می فرماید:” صلوات باعث کامل شدن نماز می شود.”[شیخ صدوق، من لایحضر الفقیه ج ٢، ص ١٨٣]
در جای دیگر امام باقر در باره صلوات در رکوع و سجده فرمودند: ” هر کس در رکوع و سجود و قیام نمازش صلوات بر محمد و آل او بفرستد خداوند ثواب آن را مانند ثواب رکوع و سجود و قیام (در نامه اعمال او) مى‏نویسد.[کلینی، اصول کافی، ج ٣، ص ٣٢۴)

قَالَ الْبَاقِرُ: مَنْ قَالَ فِی رُکوعِهِ وَ سُجُودِهِ وَ قِیامِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کتَبَ اللَّهُ لَهُ بِمِثْلِ الرُّکوعِ وَ السُّجُودِ وَ القیام)] و هم چنین صلوات در نماز را باعث سنگینی اعمال حسنه شمرده اند.”[اصول کافی، ج ٢، ص ۴٩۴، چاپ دار الکتب الاسلامیه، سال ١٣۶۵، تهران، باب صلوات بر پیامبر] و در روایت دیگری امام صادق فرمودند: “اگر کسی در نمازش صلوات بر محمد آل او نفرستد این نماز او را به بهشت نمی برد.[اصول کافی، ج ٢، ص ۴٩۵.] ”
البته منظور از صلوات، صلوات کامل است که کیفیت آن در روایات وارد شده که: “صلوات کامل آن صلواتی است که با آل همراه باشد.” (اللهم صل علی محمد و آل محمد).[وسائل الشیعه، ج ٧ ، ص ٢٠٣.]
فقهای شیعه هم درباره صلوات فرموده اند: “صلوات بر پیغمبر و آل او در تشهد اول و دوم نماز واجب است، و در غیر آن مستحبّ است.
لینک زیر از سایت اسلام کویست و منبع متن بالاست:

ادعاى بسیار کودکانه مسلمانان و روحانیانشان این است که در دین اسلام شرک وجود ندارد و اسلام دین توحید است اما از سوى دیگر علاوه بر ده ها روایت و فتوا در کتب علماى بزرگ مسلمان میگوید که؛ نمازی که بدون ذکر نام محمد باشد از سوى الله مقبول نمی شود.
در دین اسلام و بنا به روایات دو مذهب تشیع و تسنن،اگر دعا و حاجتی داری باید نام محمد آورده شود تا دعا مقبول بیفتد. به روایتى در اینمورد اشاره میکنم؛
٣۴٧٧ – حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَیْلَانَ قَالَ: حَدَّثَنَا الْمُقْرِئُ قَالَ: حَدَّثَنَا حَیْوَهُ بْنُ شُرَیْحٍ، قَالَ: حَدَّثَنِی أَبُو هَانِئٍ، أَنَّ عَمْرَو بْنَ مَالِکٍ الجَنْبِیَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ فَضَالَهَ بْنَ عُبَیْدٍ، یَقُولُ: سَمِعَ النَّبِیُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا یَدْعُو فِی صَلَاتِهِ فَلَمْ یُصَلِّ عَلَى النَّبِیِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ النَّبِیُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ: «عَجِلَ هَذَا»، ثُمَّ دَعَاهُ فَقَالَ لَهُ أَوْ لِغَیْرِهِ: «إِذَا صَلَّى أَحَدُکُمْ فَلْیَبْدَأْ بِتَحْمِیدِ اللَّهِ وَالثَّنَاءِ عَلَیْهِ، ثُمَّ لْیُصَلِّ عَلَى النَّبِیِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ، ثُمَّ لْیَدْعُ بَعْدُ بِمَا شَاءَ»: «هَذَا حَدِیثٌ حَسَنٌ صَحِیحٌ»
ترجمه: فضاله بن عبید می گوید از رسول اسلام شنید که مردی در نمازش دعا می کرد ولی بر محمد صلوات نمی فرستاد،پس پیامبر اسلام به او گفت: در دعا عجله کردی سپس آن مرد را احصار کرد و به او یا غیر او گفت:هر یک از شما هنگامی که دعا بکند پس با حمد خدا و ثنا بر خدا شروع کند سپس بر نبی اسلام صلوات بفرستد سپس خواسته خود را از خداوند بطلبد.
اما در کنار عقوبت های صلوات نفرستادن ثواب های عجیب و غریبی برای صلوات است بعنوان نمونه در صحیح مسلم آمده است:
٧٠ – (۴٠٨) حَدَّثَنَا یَحْیَى بْنُ أَیُّوبَ، وَقُتَیْبَهُ، وَابْنُ حُجْرٍ، ٍ قَالُوا: حَدَّثَنَا إِسْمَاعِیلُ وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ، عَنِ الْعَلَاءِ، عَنْ أَبِیهِ، عَنْ أَبِی هُرَیْرَهَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ صَلَّى عَلَیَّ وَاحِدَهً صَلَّى الله عَلَیْهِ عَشْرًا»
منبع: صحیح مسلم نویسنده : مسلم جلد : ١ صفحه : ٣٠۶
ترجمه: ابوهریره گفت رسول اسلام گفته: کسی که بر من یکبار صلوات بفرستد خداوند ده بار بر او صلوات می فرستد
اگر در احادیث ثواب دقت کنید بیشتر شبیه بازی هاى کودکان با اعداد است. مثلا یکی می گوید ۵ تا دیگری می گوید چرا ۵ تا او در جواب می گوید ١٠ تا.
اما حتی در فاصله زمانی میان اذان تا نماز نیز دعا برای محمد است و او را خواندن و شفا دهنده قرار دادن است. اما یک مسلمان موظف است پس از اینکه اذان به پایان می رسد این دعا را بخواند:
١١– (٣٨۴) حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَهَ الْمُرَادِیُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنْ حَیْوَهَ، وَسَعِیدِ بْنِ أَبِی أَیُّوبَ، وَغَیْرِهِمَا عَنْ کَعْبِ بْنِ عَلْقَمَهَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَیْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِیَّ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ یَقُولُ: «إِذَا سَمِعْتُمُ الْمُؤَذِّنَ، فَقُولُوا مِثْلَ مَا یَقُولُ ثُمَّ صَلُّوا عَلَیَّ، فَإِنَّهُ مَنْ صَلَّى عَلَیَّ صَلَاهً صَلَّى الله عَلَیْهِ بِهَا عَشْرًا، ثُمَّ سَلُوا اللهَ لِیَ الْوَسِیلَهَ، فَإِنَّهَا مَنْزِلَهٌ فِی الْجَنَّهِ، لَا تَنْبَغِی إِلَّا لِعَبْدٍ مِنْ عِبَادِ اللهِ، وَأَرْجُو أَنْ أَکُونَ أَنَا هُوَ، فَمَنْ سَأَلَ لِی الْوَسِیلَهَ حَلَّتْ لَهُ الشَّفَاعَهُ
منبع: صحیح مسلم نویسنده : مسلم جلد : ١ صفحه : ٢٨٨
ترجمه: رسول الله فرمود: «وقتی که اذان را شنیدید شما مانند مؤذن بگویید، پس از آن بر من درود فرستید که هرکسی که یک بار درود بر من فرستد خدا ده بار بر او درود فرستد، آنگاه طلب وسیله نمایید برای من که وسیله منزلتی است در بهشت برای یکی از بندگان خدا و امیداورم آن بنده ای که خدا منزلت وسیله به او عطا فرموده است من باشم».
این حدیث از احادیثی معتبر و صحیح است که در مورد داستان توسل به غیر الله میباشد. مفهوم این حدیث نکات زیر را ارائه می کند:
١- بعد از شنیدن اذان هم باید یاد محمد افتاد
٢- بعد اذان بر او صلوات فرستاد
٣- او را وسیله قرار داد
۴- بواسطه محمد به بهشت رفت
این دعاى بعد از اذان شبیه بده بستان در معاملات بازار است. یک صلوات بفرست ده تا صلوات بگیر.واقعا چه عبادات مضحکی.
تمام عبادات در اسلام در کنار خدا باید نام محمد آورده شود و ایضا در مذهب شیعه نام ائمه شیعه و فرزندانشان و همچنین فحاشى و لعن بر عده اى دیگر از اقوامشان که مخالف آنها بوده اند.
براستی دین اسلام براى شناخت خدا و هدایت مردم به خداشناسى است یا تغییر ماهیت بتهاى اعراب؟؟
خیر اسلام بیشتر با این روایتش نشان می دهد که باید به تقدس محمد در هر عبادتی پرداخت و فرزندان محمد را مانند الهه ها و بت ها تقدیس کرد و البته موفق هم شدند و به نام خداوند توانستند تا زمان ما حتی استخوان های پوسیده فرزندان محمد بر گرده های ما سوار شوند و بخاطر قبرهایشان چه انسان ها که کشته نشدند و چه پول هایی که می توانست خرج تحصیل و درمان و علم شود بر سر گورهای این خدا فروشان ریخته نشد.
در سنن ابی داوود آمده است: ۱۰۴۷- حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا حُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ یَزِیدَ بْنِ جَابِرٍ، عَنْ أَبِی الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِیِّ، عَنْ أَوْسِ بْنِ أَوْسٍ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ مِنْ أَفْضَلِ أَیَّامِکُمْ یَوْمَ الْجُمُعَهِ، فِیهِ خُلِقَ آدَمُ، وَفِیهِ قُبِضَ، وَفِیهِ النَّفْخَهُ، وَفِیهِ الصَّعْقَهُ، فَأَکْثِرُوا عَلَیَّ مِنَ الصَّلَاهِ فِیهِ، فَإِنَّ صَلَاتَکُمْ مَعْرُوضَهٌ عَلَیَّ» قَالَ: قَالُوا: یَا رَسُولَ اللَّهِ، وَکَیْفَ تُعْرَضُ صَلَاتُنَا عَلَیْکَ وَقَدْ أَرِمْتَ – یَقُولُونَ: بَلِیتَ -؟ فَقَالَ: «إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَرَّمَ عَلَى الْأَرْضِ أَجْسَادَ الْأَنْبِیَاءِ»
منبع: سنن أبی داود نویسنده : السجستانی، أبو داود جلد : ١صفحه : ٢٧۵
ترجمه: رسول الله فرمود: «از بهترین روزهای شما روز جمعه است، در روز جمعه بسیار درود و صلوات بر من بفرستید که درودفرستادن تان به من می رسد» گفتند: یا رسول الله! درود ما به شما می رسد در حالی که جسدت پوسیده شده است. فرمود: «خدا بر زمین حرام فرمود که اجسام انبیا را پوسیده سازد». یعنی جسد انبیا نمی پوسد و انبیا علیهم السلام در قبرهایشان زنده هستند.
خلاصه ترجمه و پیام این حدیث بدین صورت است: بهترین ایام روز جمعه است دستور داده شده در این روز بیشترین صلوات بر محمد فرستاده شود صلوات همه مسلمانان به قبر جناب محمد می رسد چون مدعی شده جسد انبیاء نمی پوسند اگر دقت کنید تمامی عبادات و جو روحانی اسلام به نحوی بر محمد ختم می شود. تمرکز در کمترین عبادات با محمد گره خورده است.
اما ببینیم ادامه این شعار که از به صلوات نام میبرند، چه معنا و مفهومى دارد. در واقع میخواهیم معناى این جمله یعنى: ” صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ”. را بیابیم و بررسى کنیم.
صَلّی به معنای دعا هست و در زبان سریانی- آرامی به معنی انحناء است. پس صلاه با انحناء یعنی سجود همراه میشود. اگر صلّی به معنی دعا باشد یعنی در واقع به عمل سجده کردن قلمداد می شود. کاهنان سریانی که رو به مردم می کردند می گفتند “صلوا علیَّ” یعنی ای مردم برای من از خدا برکت بطلبید و این طلب صلوات از مردم فی الواقع رسم کاهنان سریانی بوده است.
پس می توان گفت که صلّ علیَّ یعنی البرکه یا طلب برکت یا دعا له بالبرکه یعنى براى کسى برکت و خیر طلبیدن. امّا معنی “و سلّم” که همان سلام است که ما در هنگام دیدار با همدیگر آنرا ادا میکنیم که در زبان فارسى مرادف فارسى آن یعنى درود را بکار میگیریم.
ببینیم طبری مفسر بزرگ قرآن در معناى برکت در تفسیر خود چه چیزى نوشته است!

ایشان در تفسیر طبرى ذیل آیه مربوطه میگوید:
کما حدثنی علی قال : ثنا أبو صالح قال : ثنی معاویه ، عن علی ، عن ابن عباس ، قوله ( إن الله وملائکته یصلون على النبی یا أیها الذین آمنوا صلوا علیه ) یقول : یبارکون على النبی . وقد یحتمل أن یقال : إن معنى ذلک : أن الله یرحم النبی ، وتدعو له ملائکته ویستغفرون ، وذلک أن الصلاه فی کلام العرب من غیر الله إنما هو دعاء .
طبری می گوید: یصلون علی النبی یعنی یبارکون علی النبی یا یرحم النبی و در کلام عرب صلوات یعنی دعا. و در واقع طلب برکت براى محمد است.
تاثیر آثار و فرهنگ سریانی و آرامی بر اسلام زیاد است و در جاى جاى عبادات و احکام اسلامى به وضوح قابل مشاهده است که خود می تواند موضوع طولانى و کاملا تخصصى در یک بحث باشد اما آنچه مبرهن است در خواست صلوات از مردم برای خود توسط محمد شبیه در خواست کاهنان سریانی برای خود به جهت برک یا تبرک می باشد که کمى پیشتر در موردشان نوشتیم.
نکته مهمى که در اینجا قابل ذکر است این است که چرا باید در صلوات به آل محمد درود بفرستیم؟
فرض را بر این بگیریم که محمد یک پیامبر حقیقی و از سوى خدا باشد، بر اساس این فرض شاید بتوان صلوات بر وى را توجیه کرد اما از چه روی و بر چه اساسى باید به آل او یا به عبارتی قوم و خویشان و فرزندان او درود و صلوات فرستاد؟
آیا آل محمد همگی انسان های برتر و پیامبر خوئى بودند؟
آیا بدلیل اقوام بودن بر محمد، همه آنها از افراد دیگر مستثنی بودند؟
برای فهم بهتر و یافتن پاسخ به این سئوالات ابتدا باید با مفهوم آل محمد آشنا شویم تا به این درک برسیم که دین اسلام پیام آور یکى از بزرگترین دروغهاى تاریخ میباشد و را گفته که قصدش خدا پرست کردن افراد و کرنش در برابر خداست.ثابت می کنیم که اسلام قصدش کرنش در برابر محمد بعنوان پادشاه عرب و اولاد و آلش بعنوان شاهزادگان دارد.
در مفهوم اسلامی سنّی مذهب آل محمد به جهت آنکه محمد پسری نداشت شامل آل علی،آل جعفر(طیار) برادر علی و آل عقیل(برادر دیگر علی) و آل عباس و زنان محمد که در نکاحش بودند می باشند.
در مفهوم اسلامی شیعی آل محمد آل علی هستند و سادات حسنی و حسینی و به زبان ساده تر امامزاده ها هستند که مورد پرستش در جای جای ایران هستند.
اما براستی تمامی آل محمد انسان های وارسته بوده اند؟

در اسلام سنّی بنی عباس که سال ها ظلم و جور و فساد کردند و به نام خدا و خلیفه خدا بر گرده ما ایرانیان نشستند و در دوران طولانی با به کارگیری اقوام ترک وحشی از آسیای مرکزی دمار از روزگار ایرانیان درآوردند. پس تو ای دوست سنّی مذهب با صلوات فرستادن و خصوصا صلوات بر آل محمد در واقع بر مشتی افراد فاسد شرابخوار قاتل اجدادت درود می فرستی و تو ای مسلمان شیعه با صلوات بر آل محمد بر گروهی که به اعتراف خودت از سادات حسنی که آل محمد محمد بودند و از مسیر امامت انحراف داشته اند صلوات می فرستید .

اشتراک‌گذاری این:

Category: اسلام و برده دارى, دموکراسی در اسلام Tagged بت پرستى, پیامبر اسلام ←previousنمایش منبع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *